شهریور ۲۶۱۳۹۳
 

و قد کان علیٌّ رضی الله عنه و کرم الله وجهه اعتلَّ فأمر ابنه الحسن رضی الله عنه ان یصلی بالناس یوم الجمعه،

فصعد المنبر فحمد الله و أثنى علیه، ثم قال: إن الله لم یبعث نبیّاً إلا اختار له نقیباً و رَهْطاً و بیتاً، فو الذی بعث محمداً بالحق نبیاً لا ینتقص من حقنا أهل البیت أحد إلا نقصه الله من عمله مثله، و لا تکون علینا دوله إلا و تکون لنا العاقبه، و لتعلمنَّ نبأه بعد حین.

روزی على (علیه السلام )  بیمار شده بود و به پسر خود حسن علیه السلام فرمود تا امامت نماز جمعه را بعهده گیرد. ایشان  به منبر رفتند و حمد خدا گفتند و ثناى او کردند، سپس فرمودند: «خدا هر پیمبرى فرستاد براى او سردار و گروه و خاندانى نهاد. بخدایى که محمد(صلی الله علیه و آله ) را بحق به پیغمبرى فرستاد، هیچکس در حق ما اهل بیت نقصانى نیارد مگر خدا همانند آن را از عمل وى نقصان دهد، و حادثه ‏اى بر ضد ما رخ ندهد مگر آنکه سر انجام کار بنفع ما باشد و بزودى خبر آنرا خواهید دانست

برگرفته از کتاب مروج الذهب و معادن الجوهر؛ جلد ۲ ، صفحه ۴۳۱