شیوه نامه دانشنامه

 

چند ضابطه
۱- به نام مشهور و مختصر افراد اکتفا می‌شود.

۲- هر گونه لقب از نام افراد حذف می‌گردد، مگر به ضرورت.

۳- نام کتاب یا مقاله سیاه می‌شود و پس از آن دو نقطه قرار می‌گیرد. (:).

۴- در چیدمان الفبایی نام‌های مشابه، به واحدهای پس از نام اثر توجّه می‌شود.

۵- در نسخه‌های خطّی، زمان تألیف و نام دارنده منبع و شماره آن نیز ذکر می‌شود؛ مثال: احمد بن محمّد ثعالبی، الکشف و البیان فی تفسیر القرآن، نیمه اوّل قرن پنجم، کتابخانه
مرعشی، ۹۰۸٫

۶- شماره مجلّد اثر تنها هنگامی ذکر می‌شود که مشخّصات کتابشناختی آن، از مجلّدات دیگر متمایز باشد. در این حال، شماره مجلّد، پیش از نام ناشر می‌آید.

۷- منابع فارسی و عربی یکجا می‌آیند و منابع به زبان‌های دیگر به صورت مستقل و پس از منابع فارسی و عربی از چپ چیده می‌شوند.

۸- اطلاعات کتابشناختی هر منبع در یک پاراگراف مستقل قرار می‌گیرند.

۴- امضا
امضا عبارت است از نام و نام خانوادگی پدید آورنده مقاله که معمولاً شخصی است حقیقی. در امضا، هر گونه لقب و عنوان از نام حذف می‌گردد.
امضا پس از درج منابع، یا پس از هر بخش، به صورت چپ چین انتهایی قرار می‌گیرد.

۵- پیوست
موادّ تکمیلی یا پیوست دانشنامه مانند جدول، نمودار، تصویر، و نقشه دو دسته‌اند: دسته اوّل، پیوست‌های قابل عرضه در مقاله‌اند و دسته دوم، پیوست‌هایی که باید در انتهای دانشنامه قرار گیرند.